Archive for Μαΐου 2006

h1

Ολο και κάτι θα μείνει…

Δευτέρα 8 Μαΐου 2006

Μισό να πιω μια γουλιά φραπέ κι αρχίζω.


Βγήκε λοιπόν η χθες η ΕΡΤ και άλλα κανάλια να μας πουν ότι θα δίνεται επίδομα διαρκείας σε ανέργους άνω των πενήντα ετών. Να ένα φιλολαϊκό μέτρο σκεφτήκαμε. Στη συνέχεια του ρεπορτάζ μάθαμε ότι το μέτρο θα ισχύει μόνο για τις περιοχές με ανεργία πάνω από 20%. Από ολότελα… Επειτα μάθαμε ότι αυτό θα ισχύει μόνο όταν έχουν εξαντληθεί όλες οι άλλες δράσεις, π.χ. κατάρτιση. Εντάξει. Στην τελευταία πρόταση ακούσαμε ότι το μέτρο «μελετάται». Ντουπ!

Να λοιπόν που και η Ν.Δ. μαθαίνει τα κόλπα του ΠΑΣΟΚ. Αργησε λίγο αλλά το έπιασε το νόημα. Εχουμε και λέμε…

Για να εισπράξεις το μεγαλύτερο δυνατό πολιτικό κέρδος από ένα και μόνο φιλολαϊκό μέτρο πρέπει να το «επικοινωνήσεις» σωστά. Σε κάθε ένα από τα επόμενα βήματα περιμένεις ότι το θέμα θα παίξει στα κανάλια και τις εφημερίδες.

  1. Το αναγγέλλεις ως σκέψη
  2. Περιμένεις λίγο και το αναγγέλλεις πάλι ως πρόθεση αυτή τη φορά
  3. Περνάει ένας ακόμη μήνας και το πετάς σε έναν ρεπόρτερ που το βγάζει ως αποκλειστικό.
  4. Το εκφράζουν τουλάχιστον τρία μέλη της κυβέρνησης σε συνεντεύξεις, δηλαδή ο αρμόδιος υπουργός, ο υπουργός οικονομίας (αυτός κάνει τον δύσκολο) και ο πρωθυπουργός. Με κατάλληλο χειρισμό μπορεί να το αναφέρει αν πασάν και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
  5. Οι φίλα προσκείμενες εφημερίδες στο όλο διάστημα έχουν κάνει 100 τουλάχιστον σχετικές αναφορές με πίνακες, σχεδιαγράμματα και πρωτοσέλιδα.
  6. Περιμένεις όσο σε παίρνει και το βάζεις στο στάδιο της προπαρασκευής. Εκεί το πετσοκόβεις λίγο. Αν π.χ. το προηγούμενο 20% το κάνεις 25% έβγαλες εκτός μέτρου το 80% από τους πρώτους δικαιούχους αλλά κανείς εκτός από αυτούς δεν θα το πάρει χαμπάρι.
  7. Το προτάσσει ο πρωθυπουργός στην ετήσια ομιλία του στη ΔΕΘ.
  8. Αναγγέλλεις ότι θα το φέρεις στη Βουλή
  9. Νέες συνεντεύξεις για το ίδιο θέμα.
  10. Καταθέτεις στη Βουλή το σχέδιο νόμου, φυσικά τόσο κουτσουρεμένο που είναι αγνώριστο.
  11. Κατηγορείς την αντιπολίτευση ότι μηδενολογεί και το χρησιμοποιείς ως παράδειγμα.
  12. Ψηφίζεται. Αν γίνει και κανένα επισόδειο στη Βουλή ακόμη καλύτερα, θα το παίξουν ψηλά και τα ιδιωτικά κανάλια
  13. Θριαμβολογείς ασύστολα σε όλα τα παράθυρα ακόμη και όταν συζητείται η εξωτερική πολιτική
  14. Δημοσιεύεται στην εφημερίδα της κυβερνήσεως. Αυτό μόνο η ΕΡΤ θα το αναφέρει
  15. Ο αρμόδιος υπουργός φωτογραφίζεται με τους δικαιούχους
  16. Ο πρωθυπουργός φωτογραφίζεται με τους δικαιούχους
  17. Ο υπουργός οικονομικών φωτογραφίζεται με τους δικαιούχους (ήταν κι αυτός υπέρ κατά βάθος γιατί είναι καλός άνθρωπος)
  18. Δεν ξεχνάς να το αναφέρεις σε κάθε ευκαιρία για τα επόμενα πενήντα χρόνια

Ετσι με ένα μόνο μέτρο έχεις τουλάχιστον 18 φορές τα ΜΜΕ να ασχολούνται μαζί του. Αν καταφέρεις κάθε βήμα να απέχει ένα μήνα από το προηγούμενο βγάζεις άνετα ενάμισι χρόνο φιλοκυβερνητικής δημοσιότητας. Επειδή οι Ελληνες είναι ξύπνιοι δεν μπορείς να τους τάζεις γεφύρια λίγο πριν τις εκλογές. Μπορείς όμως να τους πουλήσεις τις πέτρες, μία μία, αρχίζοντας από… τώρα!

h1

Η αποκάλυψη

Παρασκευή 5 Μαΐου 2006

Πριν καν πιω την πρωινή μου φραπεδιά είχα βρει το ρεπορτάζ της ημέρας. Ημουν σίγουρος ότι θα έκανε πάταγο. Εβλεπα μπροστά μου το σούπερ σκουπ, cover story, βρέκιν νιούς και πουλιτζέρια. Ένας υποψήφιος Νομάρχης και ένας ακτιβιστής πράσινος (ίσως και κόκκινος) τρομοκράτης, συναντήθηκαν σε μια ύποπτη τσαγερί της Θεσσαλονίκης. Ο πολιτικός ήταν μεταμφιεσμένος σε τραβεστί και ο οικολόγος σε αμπαζούρ. Συζήτησαν για το συντονισμό των ενεργειών τους με ένα παρακλάδι της Γιακούζα που λέγεται «Αθηναίοι»!

Πήγα τρέχοντας στον αρχισυντάκτη μου (δεν λέγονται τέτοια από τηλέφωνο) και του περιέγραψα το θέμα. Δεν κατάλαβε τίποτα. Εφαγα πολύτιμο χρόνο (κάπου δυόμισι αιώνες) για να του περιγράψω καταρχήν τα πρόσωπα.
Ενας υποψήφιος (σχεδόν σίγουρος) Νομάρχης, με προσωπείο εξευγενισμένου ανώτερου θηλαστικού και την υποστήριξη ενός παντοδύναμου δικτύου τεχνολόγων εξπρεσιονιστών με ψευδώνυμα…
Ενας στυγνός τρομοκράτης που σχεδιάζει να ΜΙΚΡΥΝΕΙ τον διάδρομο προσγείωσης του αεροδρομίου Μακεδονία για να μολύνει τον Θερμαϊκό με υποβρύχια τζάμπο…
Μια αδίστακτη ομάδα από «Αθηναίους», πιθανώς βαριά οπλισμένη…

Και όλοι αυτοί ετοιμάζουν κάτι στη Βόρεια Ελλάδα. Το σύστημα κινδυνεύει άμεσα. It is the end of the world, as we know it.

Επειτα χάλασα ένα πάκο σελίδες Α3 για να του δώσω να καταλάβει με σχεδιαγράμματα το μέγεθος της αόρατης απειλής, τις βασικές αρχές του TCP/IP, τα μακαρόνια με κιμά και τα μπούτια του μόνιτορ. Ανοιξα το φορητό μου και του διάβασα το κωδικοποιημένο comment που μίλαγε για το Calvin Clein στριγκάκι. Τότε ο αρχισυντάκτης ξύπνησε απότομα και με ρώτησε αν μπορούμε να έχουμε μια φωτογραφία για δημοσίευση.

Δάγκωσα τα χείλη μου και επέμεινα ότι πρόκειται για μεγαλύτερο θέμα. Για πρωτοσέλιδα που θα μας ξαναδώσουν κύρος και αναγνώστες, για αναπαραγωγή από διεθνή και διαγαλαξιακά ΜΜΕ. Χασμουρήθηκε. Εκανα συσχετισμούς με μασονικές στοές τύπου P-2, το Opus Dei, τον κώδικα δα βίτσιο, τη Χρυσοπηγή και μου είπε να πάω καμιά βόλτα να ξελαμπικάρω και όταν γυρίσω να έχω θέμα που να διαβάζεται. Τότε σκέφτηκα ότι πρόκειται για συνωμοσία της σιωπής και ο δικός μου αρχισυντάκτης συμμετέχει.

Για να τον δοκιμάσω υπαινίχθηκα ότι εμπλέκονται πρόσωπα του Fame Story. Πετάχτηκε όρθιος ουρλιάζοντας: «Γιατί δεν το λες τόσην ώρα; Φεύγεις αμέσως για Θεσσαλονίκη!».

Ετρεξα στο λογιστήριο και τους ζήτησα λεφτά για την αποστολή. Ο λογιστής πέθανε επί τόπου. Ο παλαιότερος βοηθός του έπαθε καρδιακή προσβολή αλλά τον προλάβαμε. Ο άλλος βοηθός, που είναι στην εφημερίδα μόνο πέντε χρόνια, δεν είχε ξανακούσει τη λέξη «αποστολή» και ζητούσε απεγνωσμένα εξηγήσεις.

Επέστρεψα στον αρχισυντάκτη κλαίγοντας. Με ρώτησε αν υπάρχει χρόνος να περιμένουμε λίγο καιρό μέχρι που κάποιος υπουργός να αποφασίσει να ανέβει στη συμπρωτεύουσα έτσι ώστε να ταξιδέψω με έξοδα του υπουργείου. Περιμέναμε δύο χρόνια.

Ο επικρατείας για λόγους οικονομίας πήρε μόνο 54 άτομα μαζί του. Βγάζοντας τις θείες και τα ανίψια, τους τεχνοκράτες και τους τρυποκράτες έμεναν τρεις θέσεις για δημοσιογράφους. Τις πήρε όλες οι ΕΡΤ-3, ως κατ’ εξοχήν αρμόδια, και έστειλε τους δημοσιογράφους της Αθήνας στη Θεσσαλονίκη για να βγάλουν κανένα φράγκο από τα εκτός έδρας.

Ο υπουργός Πολιτισμού έκανε ένα ταξίδι αστραπή. Δεν πρόλαβα γιατί ήμουν στην τουαλέτα.

Ο ΥΠΕΧΩΔΕ πήγε για το αεροδρόμιο. Δεν ήθελα να με δουν μαζί του μη χάσω την αξιοπιστία μου.

Ο ΥΠΕΘΑ πήγε με C-130. Για λόγους ασφαλείας απαιτούσαν ταυτότητα. Στρατιωτική ή κομματική.

Αν δεν έφευγα γρήγορα κινδύνευα να χάσω για πάντα το θέμα ή ακόμα χειρότερα να μου το κλέψει ο Μάκης. Ζήτησα απεγνωσμένα από τον αρχισυντάκτη να κάνει κάτι. Με έστειλε στον εκδότη. Αφού περίμενα μιάμιση μέρα άυπνος και πεινασμένος έξω από το γραφείο του καταδέχτηκε να με δεχτεί. Αυτή τη φορά είπα την ιστορία ξεκινώντας από το Fame Story.

Μου μίλησε φιλικά και μου εξήγησε ότι η εφημερίδα βρίσκεται σε δύσκολη αλλά ανοδική πορεία και πρέπει όλοι να συμβάλουμε σε αυτήν. Τα DVD είχαν γίνει 14 και την άλλη βδομάδα θα δίναμε 26. Επρεπε να κόψουμε μερικές σελίδες, να απολύσουμε δύο τρεις, ίσως και δεκατρείς συναδέλφους, να εκπαιδεύσουμε τους νεότερους να πληκτρολογούν και με τα δάχτυλα των ποδιών. Ακόμη να τηλεφωνούμε μόνο από το δικό μας κινητό, να εμπιστευόμαστε την κοιλιά μας για να βγάλουμε την είδηση, να αντιγράφουμε περισσότερο και αν είναι δυνατόν κατευθείαν με κόπι πέιστ και όχι με δημιουργική συμμετοχή.

Μου ομολόγησε πως περίμενε κάτι περισσότερο από όλους μας. Μας είχε δώσει γραφείο στο κέντρο της πόλης, πρόσβαση στα κέντρα εξουσίας και μισθό! Ηταν πολύ. Ο μισθός έπρεπε να καταργηθεί ώστε να έχουμε περισσότερα κίνητρα να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες της ζωής.

Τέλος εκμυστηρεύτηκε ότι υπήρχαν όντως προσωρινά ταμειακά προβλήματα γιατί τον πολεμούν όλοι. Κι αν ήθελα να ξέρω η γυναίκα του είναι άρρωστη και τα παιδιά του πεινάνε και η τελευταία Μερσεντές δεν του βγήκε καλή και πρέπει να την αλλάξει. Με αγκάλιασε σαν φίλο και μου ζήτησε να τον βοηθήσω. Εβαλα το χέρι στην τσέπη και του έδωσα τα τελευταία μου ευρώ. Υποσχέθηκα να μην ζητήσω μισθό τον επόμενο μήνα.

Το ρεπορτάζ της ζωής μου με περίμενε στη Θεσσαλονίκη. Θα ρίσκαρα να πάω με δικά μου έξοδα. Επειδή σέβομαι το μέσο στο οποίο εργάζομαι πήρα και άδεια άνευ αποδοχών. Μετά βγήκα στο δρόμο για ωτοστόπ…

h1

Παράπονο

Παρασκευή 5 Μαΐου 2006

Τι έγινε βρε; Δεν έγραψα μια μέρα και έπεσαν οι επισκέψεις κατακόρυφα; Και νόμιζα πως ήμουν διαχρονικός, τρομάρα μου…

Βλέπετε, το άγχος των επαγγελματιών είναι οι μετρήσεις της AGB και τα δελτία του Αργου (όχι της πόλης). Η αναγνωσιμο-θεαματικότητα. Βραχνάς σας λέω. Πρέπει κάθε μέρα να τις μετράμε για να δούμε ποιος την έχει πιο μεγάλη.

ΥΓ. Το έγραψα πρωί πρωί αλλά πριν το ανεβάσω με κάλεσε το καθήκον. Διαβάστε το επόμενο

h1

Θέατρο σκιών 3

Πέμπτη 4 Μαΐου 2006

Τελικά η στο νυχτερινό δελτίο η ΕΡΤ απεφάνθη: Φταίνε οι δημοσιογράφοι. Οι οποίοι παρά την πρόκληση του υπουργού να τα δημοσιεύσουν αν τολμούν, έπρεπε να κάνουν μόκο για να μη του χαλάσουν τη μόστρα.

Φαντάζομαι πως η λύση είναι μία. Κομμένες οι αποστολές στο εξωτερικό για τα μη κρατικά ΜΜΕ. Οι συνοδοί δημοσιογράφοι θα υποχρεούνται να προβάλλουν στην ουσία. (Π.χ. Μεγάλη επιτυχία της ελληνικής αποστολής. Υπεγράφη χθες το σύμφωνο ανταλλαγής φιστικιών με τις νήσους του Πάσχα κ.λπ).

h1

Θέατρο σκιών 2

Τετάρτη 3 Μαΐου 2006

Στο Εθνος δεν υπάρχει αναφορά στο όνομα του Μπόμπολα

Ενώ αργότερα στο E-go προτάσσονται οι δηλώσεις Σουφλιά, δηλαδή τα έργα ήταν μια χαρά

Για τα Νέα ο Κεφαλογιάννης ήταν στη μαύρη λίστα του Καραμανλή από τον Φεβρουάριο. Και να μην ήταν, είναι τώρα

Αργότερα στο Ιν έχουν φύγει τα έργα και τα ονόματα και το θέμα έχει στρογγυλέψει.

Για τον Ελεύθερο Τύπο το θέμα δεν αξίζει χώρο στην πρώτη σελίδα και οι καραγκιόζηδες υποτιμούνται

Η ΕΡΤ στο σάιτ της έχει μεγάλη πλάκα. Προτάσσει τις μετανοημένες δηλώσεις Κεφαλογιάννη και γράφει για το συμβάν «φέρεται να είπε…». ΦΕΡΕΤΑΙ ! Λες και όσοι ήσαν μπροστά είναι μισόκουφοι και ανόητοι. Λες και δεν ήταν ο δικός της απεσταλμένος εκεί.

Αχ, ζηλεύω που δεν ήμουν στο Κατάρ. Όχι γιατί δεν έχω ακούσει τέτοια από υπουργό αλλά επειδή ήταν πάντα οφ δε ρέκορντ. Πάω τώρα να πιάσω μια θέση στα παράθυρα να δω πως θα σηκώσουν και πως θα το θάψουν.

Αυτό που δεν έμαθα είναι ποιος είναι ο μεγαλοδημοσιογράφος που πίεζε να δοθεί άδεια οπλοφορίας σε ψυχασθενή. Ξέρω κανά δυο τρεις ψυχασθενείς δημοσιογράφους με άδεια οπλοφορίας αλλά δεν είναι της ώρας…

h1

Θέατρο σκιών…

Τετάρτη 3 Μαΐου 2006

Αν τα έλεγε από μια άλλη χώρα θα έλεγα πως είχε πιει τα ουίσκια του. Αλλά σε επίσημο δείπνο στο Κατάρ δεν σερβίρουν ούτε μπύρα. Εκτός βέβαια αν τα είχε πιει πριν στο ξενοδοχείο…


Ο Μανόλης Κεφαλογιάννης αποκάλεσε καραγκιόζηδες την κυβέρνησή (του). Ανέφερε (και ονομαστικά) τους γνωστούς νταβατζήδες. Του τα έχουν κάνει τούμπανο του ανθρώπου, με πρώτο τον Μπόμπολα, και δεν άντεξε. Οι δημοσιογράφοι σοκαρισμένοι ρώτησαν αν μπορούν να τα γράψουν. Απάντησε πως δεν έχει πρόβλημα. Και οι συνάδελφοι που κάτι τέτοια συνήθως τα κάνουν γαργάρα τα έγραψαν.

Μετά… «Οχι καλέ, δεν ειπώθηκαν έτσι». «Παραποίησαν τα λόγια μου». Και άλλα τα τέτοια φαιδρά. Όμως αυτά και χειρότερα ειπώθηκαν, αλλά το ΑΠΕ μούγκα. Γι αυτό και δεν θα βρείτε πολλά στο δίκτυο αυτή τη στιγμή. Η μισή ιστορία εδώ από τους:

Γιώργο Βότση
Ελλη Τριανταφύλλου

Και μετά…
Μάζεμα ένα
Μάζεμα δύο

Υπάρχει βέβαια και η εκδοχή του Λαμπρούκου.

Από δω και πέρα να περιμένετε τα γνωστά.

ΥΓ.
Αν θέλετε τον δικό σας Καραγκιόζη τυπώστε το σχόλιο και κάντε χαρτοκοπτική την εικόνα

h1

Κροκόδειλοι και unique users

Τετάρτη 3 Μαΐου 2006

Πω, πω, δόξες λαμπρές! Εχω 100 επισκέπτες σε δύο μέρες! Σε λίγο θα φτάσω σε κυκλοφορία τις φυλλάδες του Τράγκα! Πού να βγάλω και CD!

Παρεμπιπτόντως, γνωρίζετε ότι ο αγαπημένος δραματικός ηθοποιός των παραθύρων, που δηλώνει (και τον δηλώνουν) δημοσιογράφος δεν είναι παρά ένας εκδότης του χειρίστου είδους; Από αυτούς που δεν πληρώνουν τα μισθά, από αυτούς που τρομοκρατούν, από αυτούς που διαπραγματεύονται κάτω από το τραπέζι.

Δημοσιογράφος – εκδότης (και δάκρυ κορόμηλο) είναι συμβατό πράμα μόνο σε δημοκρατίες τύπου Ελ. Και δεν το λέω με συνδικαλιστικό στιλ «άλλα τα αφεντικά κι άλλοι εμείς» αλλά με την απλή λογική. Ο εκδότης ενδιαφέρεται πρωτίστως για το κέρδος, άρα για την κυκλοφορία και τις διαφημίσεις. Δεν βλέπει την πραγματικότητα παρά πίσω από το συμφέρον του. Ο δημοσιογράφος (πρέπει να) είναι αλλιώς. Να απεικονίζει την πραγματικότητα ως έχει. Ψιλά γράμματα, ε;


Ας το δούμε αλλιώς. Ο κ. Τ., επάγγελμα εκδότης, κλαίει στο γυαλί γιατί η Ν.Δ. δεν του δίνει κομμάτι από το γλυκό (δηλαδή την κρατική διαφήμιση). Αν και αηδιαστικός έχει κάθε λόγο να το κάνει γιατί ως επιχειρηματίας κοιτάζει το συμφέρον του. Ο κ. Τ., επάγγελμα δημοσιογράφος όμως, που κλαίει στο γυαλί γιατί η Ν.Δ. πήρε τον κακό το δρόμο (διάβαζε «δεν μου δίνετε γλυκό, θα δείτε τι θα πάθετε») είναι και διπλά αηδιαστικός και επικίνδυνος.

Ο κ. Τ. ψήφισε στις προηγούμενες εκλογές της ΕΣΗΕΑ συνοδευόμενος από γορίλες. Και δεν βρέθηκε ούτε ένας να του πει «πέρνα έξω, ρε».

Σαν τον κ. Τ. υπάρχουν κι άλλοι. Νομίζετε ότι η επίθεση του Τριανταφυλλόπουλου στην «Ελευθεροτυπία» πριν λίγους μήνες ήταν άσχετη με την έκδοση της εφημερίδας «Το Θέμα»; Ναι; Καλά εντάξει, ο Ολυμπιακός λοιπόν…