h1

Φυντανίδης

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2007

Θα έπρεπε πρώτα να γράψω γιατί αυτό το μπλογκ σίγησε για τόσο καιρό. Απλώς (απλώς;) ενώ είχα πέσει με τα μούτρα έμαθα κάτι συγκλονιστικό. Δεν μπορούσα να το πω χωρίς να ανοίξω τους ασκούς του Αιόλου. Ετσι σταμάτησα να γράφω. Αυτολογοκρισία λέγεται αυτό και ντρέπομαι. Περισσότερα κάποια άλλη μέρα. Σήμερα θα μιλήσουμε για τον Φυντανίδη.

Σε ανύποπτο χρόνο, πολλά χρόνια πριν, όταν η Ελευθεροτυπία κυριολεκτικά κάλπαζε και τα έβαζε με επίγειους Θεούς και ενσαρκωμένους δαίμονες είχε πει:

«Οι αναγνώστες της Ελευθεροτυπίας είναι πιο μορφωμένοι από τους δημοσιογράφους της»!

Μπορώ να γράψω πολλά για αυτόν τον μοναδικό διευθυντή. Πρώτα από όλα είναι Μοναδικός στα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης. Πιστέψτε με, έχω δει πολλούς!

Είναι τόσο έξυπνος ώστε να μην ντρέπεται να κάνει πάσο στα θέματα που δεν γνωρίζει. Αρκετά δημοκράτης ώστε να δημοσιεύει και πράγματα που βλάπτουν την ίδια την επιχείρηση. Εφτιαξε στην Ελλάδα τη μοναδική εφημερίδα όπου δύο συντάκτες μπορούσαν να αλληλοσφάζονται σε διπλανές στήλες και να συνεχίζουν να δουλεύουν στο ίδιο μαγαζί και οι δύο. Και έχει καταπληκτικό χιούμορ ο μπαγάσας!

Αλλά και ο ίδιος και η εφημερίδα κουράστηκαν. Από ελεύθερα πνεύματα πολλοί «καταξιωμένοι» συνάδελφοι της Ε έγιναν είτε βαποράκια δελτίων τύπου είτε (κυριολεκτικά) υπάλληλοι Γραφείων Τύπου σε αλλότρια αφεντικά. Αλλοι άνοιξαν εταιρείες κι έγιναν εργολάβοι της «ενημέρωσης». Παρά τα φράγκα που έβγαλαν και τα κιλά που πήραν – διότι μερικοί δεν προσέχουν την Υγεία τους – παρέμειναν στο ίδιο μαγαζί γιατί είναι πασπαρτού που ανοίγει πόρτες. Συνάμα προσφέρει άφεση αμαρτιών και ζωή εις τους αιώνας (αμήν).

Αυτό ήταν το λάθος του «Σερίφη», όπως τον αποκαλούν χαϊδευτικά στον δεύτερο όροφο. Τους άφησε να τα κάνουν. Με τόσες δεσμεύσεις και διαπλοκές στη βάση της ιεραρχίας δεν χρειάζεται να διαπλέκονται εκδότες και διευθυντές. Η εφημερίδα λαπάδιασε. Το ρεπορτάζ ψόφησε. Το «ελέγχουμε την εξουσία» έγινε κοψίδια, μεζεκλίκια και «Γαρ οίδασι» γκουρμέ.

Γράφω αφού μετά από μια ταραγμένη συνέλευση αποφασίστηκε ότι αύριο η Ε θα έχει τρίτο θέμα μια ανοιχτή επιστολή των συντακτών για το θέμα της «απομάκρυνσης» όπως το θέτουν του διευθυντή. Προσέξτε τη λέξη. Ούτε «απόλυση» ούτε «παραίτηση». Αυτό πα να πει να παίζεις με τη γλώσσα.

Στη συνέλευση οι μισοί ζητούσαν να ακυρωθεί η «απομάκρυνση» και οι άλλοι μισοί να βεβαιώσουν τους αναγνώστες ότι η εφημερίδα θα συνεχίσει την ίδια πορεία. Μακάρι να πάει καλύτερα αλλά άμα συνεχίσει την ίδια πορεία θα πέσει σε ξέρα!

Φέτος για πρώτη φορά η «Χ.Κ. Τεγόπουλος» που διαχειρίζεται το μαγαζί θα τυπώσει αρνητικό ισολογισμό. Στο τιμόνι η κόρη Μάνια που στη χθεσινή συνέλευση είπε σχεδόν ανοιχτά ότι δεν μπορεί να ζει στη σκιά του πατέρα της. Για να κάνουμε ένα μικρό ψυχογράφημα η Μάνια έχει τον τσαμπουκά του μακαρίτη αλλά δεν έχει ούτε την πείρα ούτε την ψυχραιμία του.

Για να δούμε λίγο το παρασκήνιο, η νέα ιδιοκτήτρια αποφάσισε να σώσει το μαγαζί με δύο τρόπους:

Α) Με το φεουδαρχικό της δικαίωμα άρχισε να μπαίνει άτσαλα σε ρεπορτάζ και στην πρώτη σελίδα εκνευρίζοντας μέχρι μανίας συναδέλφους και τον Φυντανίδη και με ένα ύφος «έτσι γουστάρω» να πετάει στα σκουπίδια ό,τι της στράβωνε.

Β) Μετά από διάφορες συμβουλές πραγματικών ειδικών και ειδικών Χατζιαβάτηδων ξεκίνησε τις περικοπές μισθούς αρχίζοντας από ιστορικά στελέχη που είχαν βγει στη σύνταξη μεν αλλά είτε με μπλοκάκι είτε μαύρα τα έπαιρναν χοντρά δε. Βότσης, Κυρ, Κασσάνδρα, Νέτας κ.λπ. Αλλοι πήγαν σπίτι τους κι άλλοι δέχτηκαν τη μείωση. Εγκρίνω και επαυξάνω. Παρεμπιπτόντως, η Ελευθεροτυπία έχει κάπου 300 δημοσιογράφους. Είναι σαν ένα τάγμα που λουφάρει. Ούτε ασκήσεις δεν κάνει.

Η μπάλα της Μάνιας έφτασε στον «Σερίφη», παρά τις προηγούμενες αντίθετες διαβεβαιώσεις, γιατί αυτός αντιστάθηκε στο φεουδαρχικό δικαίωμα. Αλλωστε αυτός ήταν λόγος που συγκρουόταν και με τον Κίτσο. Ειδικά σε κάθε απεργία ήταν πρώτος παρά τους καβγάδες με το αφεντικό.

Η Μάνια σοκαρίστηκε στην χθεσινή συνέλευση συντακτών που κάλεσε ο ίδιος ο Φυντανίδης. Οχι πως τόλμησε κανείς να της επιτεθεί ευθέως. «Σε ποιο άλλο μαγαζί γίνονται αυτά;», ρώτησε. Σε πολλά, κοπέλα μου. Η συνέλευση των δημοσιογράφων είναι αναφαίρετο δικαίωμα. Ο γράφων έχει βρεθεί σε συνελεύσεις που έγινε κυριολεκτικά της πουτάνας με την εργοδοσία και τους διευθυντές. Αν δεν είχαμε κι αυτό το σπάνιο «φαινόμενο» θα είμαστε όλοι φυτά εσωτερικού χώρου. Και οι εξωτερικοί συντάκτες μάλλον εξωτερικής διακόσμησης.

Στη σημερινή συνέλευση δεν εμφανίστηκε. Αντ’ αυτής ο Θανάσης Τεγόπουλος, ο εκδότης, σε έναν άχαρο ρόλο που πρώτη φορά παίζει μέσα στην εφημερίδα. Δηλαδή να υπερασπίζεται την ιδιοκτήτρια εξαδέλφη του ενάντια σε αυτούς που μαζί τους έφαγε ψωμί κι αλάτι. Βέβαια, κάποιοι έτρωγαν περισσότερο ψωμί και άλλοι περισσότερο αλάτι αλλά έτσι είναι η… κενονεία. Νταξ;

Το μεγάλο ερώτημα τώρα είναι πού θα πάει το βαπόρι. Πώληση; Η Μάνια λέει «όχι», αλλά με δεδομένα τα νεύρα της μπορεί αύριο να πει «ναι» και να ξεμπλέξει. Μεταγραφή διευθυντή από άλλο μαγαζί; Ωχ, τον φουκαρά, τον λυπάμαι! Για να βγάλει άκρη εκεί μέσα πρέπει να είναι σπουδαίος μαέστρος.

Αν η θέση του διευθυντή καλυφθεί εκ των έσω, τότε Βαγγέλης Παναγόπουλος (της καθημερινής έκδοσης) και Γιάννης Βλαστάρης (της κυριακάτικης) τη διεκδικούν, με ένα μικρό πλεονέκτημα στο Γιάννη. Ομως στον δεύτερο όροφο (τον καθημερινό) δεν τον βλέπουν με καλό μάτι. Μια πιθανή λύση είναι δύο διαφορετικοί διευθυντές στις δύο εκδόσεις. Αυτό τους βολεύει σχεδόν όλους. Ομως είχαν που είχαν τεράστιες διαφορές οι εκδόσεις, έτσι θα πάρουν… διαζύγιο.

Στη Μίνωος χτίζεται λαβύρινθος. Πω, πω! Μεγάλο βγήκε το ποστ. Καλώς σας βρήκα πάλι.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Έτσι, ε;

    Αυτό θα πει «από πρώτο χέρι»!

    *

    Έχω την άποψή μου για τον Φ., αλλά δε χάλασε κι ο κόσμος.

    Απλά, εδώ και 5 χρόνια περίπου, δεν αγοράζω την «Ε».

    *

    Καλώς ήρθες πάλι στη μάχιμη ιστολογία – σου δίνω την καλύτερη ευχή που μπορώ: να διαψεύδεις από εδώ το σύνθημα που κυριαρχεί στους τοίχους των υπό κατάληψη σχολών…


  2. Συγχαρητήρια για την καλή ενημέρωση.

    Αν επιτρέπετε να εκφράσουν άποψη και αυτοί που έχουν πολύ μικρότερη από σας εμπειρία, θα λέγαμε ότι στα ελαττώματα -μεταξύ πολλών προτερημάτων- του Φ. συγκαταλέγεται και το εξής:

    σε μια κάποια καθαρή σύγκρουση με σαφείς τους ρόλους του «καλού» και του «κακού», η επιλογή του καθοριζόταν -πολλές φορές- από τα «βύσματα» (που λέγαμε στο στρατό) του εν αδίκω ευρισκομένου!

    μ-π

    …φυσικά η παραπάνω περιγραφόμενη στάση είναι η πλέον συνηθισμένη και μάλλον φυσική στον τόπο μας. Οπότε δεν κατατίθεται προς άσκηση κριτικής… προς θεού!!!



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: