h1

Οχι, κύριε χωροφύλαξ!

Σάββατο 10 Μαρτίου 2007

Επιτέλους! Να μια κίνηση της ΕΣΗΕΑ που αξίζει να χειροκροτήσουν τόσο οι δημοσιογράφοι όσο και οι πολίτες.

Η άρνηση της Ενωσης να παραδίδεται τηλεοπτικό υλικό στην αστυνομία διατυπώθηκε. Επιτέλους!

Για όσους δεν καταλαβαίνουν το παιχνίδι παιζόταν τα τελευταία χρόνια ως εξής: Μετά από πορείες με επεισόδια η αστυνομία ζητούσε τα αμοντάριστα βίντεο από τα κανάλια και εκείνα τα παρέδιδαν χωρίς πολλά πολλά. Κάθε εικονολήπτης γινόταν άθελά του και ρουφιάνος.

Από όλη την ιστορία μόνο η αστυνομία ήταν κερδισμένη. Αποκτούσε τζάμπα συνεργούς και έκανε τους διαδηλωτές να μισούν τα ΜΜΕ. Το κέρδος ήταν πολύ μεγαλύτερο από το να αναγνωρίσει καμιά φάτσα ταραξία στη εικόνα.

Οι δημοσιογράφοι όμως έχαναν διπλά. Αντί να μένουν ουδέτεροι παρατηρητές απέναντι στα γεγονότα γίνονταν μέρος του προβλήματος και συντασσόμενοι με μια πλευρά έχαναν την αξιοπιστία τους. Τη δεκαετία του 80 οι έλληνες φωτορεπόρτερ μπορούσαν να διαλέξουν την οπτική γωνία της λήψης τους την ώρα των επεισοδίων. Περνούσαν άφοβα πίσω από τους αναρχικούς την ώρα που έφευγαν οι μολότοφ. Σήμερα τους σπάνε τις κάμερες και κάποιες φορές τα κεφάλια.

Μεταξύ των δύο εποχών έχουν συμβεί πολλά. Το σημαντικότερο ήταν η ανώδυνη επικράτηση των «τηλεμπάτσων». Θυμάστε την ιστορία όπου αστυνομικοί πήραν μια κάμερα από ένα συνεργείο και εισέβαλαν σε ένα σπίτι παίζοντας τους ρεπόρτερ; Θυμάστε τις διαπραγματεύσεις του Ευαγγελάτου με τον Σορίν Ματέι που κατέληξαν σε ένα ματωμένο μπουμ;

Φυσικά η εξουσία πάντα θα βρίσκει πρόθυμους νεροκουβαλητές. Είτε σε ανώτερο πολιτικό επίπεδο είτε στο αστυνομικό τμήμα της Κωλοπετινίτσας. Φοβάμαι πως πολλοί διευθυντές θα συνεχίσουν να παραδίδουν εύκολα το πρωτογενές υλικό (και όχι μόνο τα βίντεο από τις πορείες) προτιμώντας τις καλές σχέσεις με την εξουσία από την προστασία των πηγών τους.

Δεν υπερασπίζομαι τις μολότοφ. Αυτό που λέω είναι ότι είναι πολύ επικίνδυνο για την κοινωνία να ταυτίζεται ο Τύπος με τον χωροφύλακα. Πολύ επικίνδυνο.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Εχεις δίκιο, Γκρινιάρη. Ουσιαστικά μετά τις μαθητικές καταλήψεις του ’90-’91, οι φωτορεπόρτερ άρχισαν να κρύβονται πίσω απο τα ΜΑΤ. Κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή πρωτοσέλιδα του Εθνους, των ΝΕΩν κλπ. με φωτογραφίες «ταραξιών», όπου τους κύκλωναν με κόκκινο χρώμα. Σύσσωμος ο τύπος (και οχι μόνο η τηλεόραση, την οποία αγαπάμε να μισούμε)συντάχθηκε με την αστυνομία. Πολλά μπορείς να πείς. Ο Τύπος συστηματικά προδίδει την σχέση με τους αναγνώστες-τηλεθεατές, με την προχειρότητα και τη ευτέλεια στην παραγωγή του προιόντος του (πρωτίστως) και δευτερευόντως με το να υποκύπτει σε πιέσεις ή να συντάσσεται με συγκεκριμένες απόψεις (συνήθως των αφεντικών). Αυτό που γνωρίζουμε όσοι δουλεύουμε στα Μέσα είναι οτι υπάρχει τρόπος να παραμένεις αντικειμενικός, όντας με την άποψη σου ή του μέσου σου. Εχω αρχίσει να πιστεύω όμως οτι πρέπει να μιλάμε για Μέσα Μαζικής Προπαγάνδας πλέον και οχι ενημέρωσης


  2. […] Συνάδελφοι, πάρτε το χαμπάρι. Μη γίνεστε μέρος του προβ… […]



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: