Archive for the ‘Λάιτ’ Category

h1

Συνοδεία οργάνων

Σάββατο 17 Μαρτίου 2007

Από την Καλύβα στο Βουνό κατρακύλησε μια μπάλα, πλατς μες στο φραπέ μου. Πρέπει λέει να γράψω ένα αφήγημα που θα περιέχει τις λέξεις: μισγάγκεια, λαδοτύρι, βένθος, λαμπαδηδρόμος, ίμερος. Υπάρχουν πολλοί περισσότεροι τρόποι για να γραφτεί το αφήγημα από όσους μπορώ να φανταστώ. Χάριν ευκολίας – ομολογώ – προτίμησα το «λαϊκόν εξομολογητικόν» ύφος του σουτέρ, το οποίο – ομολογώ επίσης – ότι ζήλεψα.

Το αφήγημα εμπεριέχει λέξεις που ίσως ενοχλήσουν τους comme il faut περαστικούς. Αδιαφορώ, γιατί είμαι υπέρμαχος της απόλυτης ελευθερίας της έκφρασης στο λογοτεχνικό κείμενο και ανεξάρτητα από την όποια αξία του.

Read the rest of this entry ?

h1

Η αποκάλυψη

Παρασκευή 5 Μαΐου 2006

Πριν καν πιω την πρωινή μου φραπεδιά είχα βρει το ρεπορτάζ της ημέρας. Ημουν σίγουρος ότι θα έκανε πάταγο. Εβλεπα μπροστά μου το σούπερ σκουπ, cover story, βρέκιν νιούς και πουλιτζέρια. Ένας υποψήφιος Νομάρχης και ένας ακτιβιστής πράσινος (ίσως και κόκκινος) τρομοκράτης, συναντήθηκαν σε μια ύποπτη τσαγερί της Θεσσαλονίκης. Ο πολιτικός ήταν μεταμφιεσμένος σε τραβεστί και ο οικολόγος σε αμπαζούρ. Συζήτησαν για το συντονισμό των ενεργειών τους με ένα παρακλάδι της Γιακούζα που λέγεται «Αθηναίοι»!

Πήγα τρέχοντας στον αρχισυντάκτη μου (δεν λέγονται τέτοια από τηλέφωνο) και του περιέγραψα το θέμα. Δεν κατάλαβε τίποτα. Εφαγα πολύτιμο χρόνο (κάπου δυόμισι αιώνες) για να του περιγράψω καταρχήν τα πρόσωπα.
Ενας υποψήφιος (σχεδόν σίγουρος) Νομάρχης, με προσωπείο εξευγενισμένου ανώτερου θηλαστικού και την υποστήριξη ενός παντοδύναμου δικτύου τεχνολόγων εξπρεσιονιστών με ψευδώνυμα…
Ενας στυγνός τρομοκράτης που σχεδιάζει να ΜΙΚΡΥΝΕΙ τον διάδρομο προσγείωσης του αεροδρομίου Μακεδονία για να μολύνει τον Θερμαϊκό με υποβρύχια τζάμπο…
Μια αδίστακτη ομάδα από «Αθηναίους», πιθανώς βαριά οπλισμένη…

Και όλοι αυτοί ετοιμάζουν κάτι στη Βόρεια Ελλάδα. Το σύστημα κινδυνεύει άμεσα. It is the end of the world, as we know it.

Επειτα χάλασα ένα πάκο σελίδες Α3 για να του δώσω να καταλάβει με σχεδιαγράμματα το μέγεθος της αόρατης απειλής, τις βασικές αρχές του TCP/IP, τα μακαρόνια με κιμά και τα μπούτια του μόνιτορ. Ανοιξα το φορητό μου και του διάβασα το κωδικοποιημένο comment που μίλαγε για το Calvin Clein στριγκάκι. Τότε ο αρχισυντάκτης ξύπνησε απότομα και με ρώτησε αν μπορούμε να έχουμε μια φωτογραφία για δημοσίευση.

Δάγκωσα τα χείλη μου και επέμεινα ότι πρόκειται για μεγαλύτερο θέμα. Για πρωτοσέλιδα που θα μας ξαναδώσουν κύρος και αναγνώστες, για αναπαραγωγή από διεθνή και διαγαλαξιακά ΜΜΕ. Χασμουρήθηκε. Εκανα συσχετισμούς με μασονικές στοές τύπου P-2, το Opus Dei, τον κώδικα δα βίτσιο, τη Χρυσοπηγή και μου είπε να πάω καμιά βόλτα να ξελαμπικάρω και όταν γυρίσω να έχω θέμα που να διαβάζεται. Τότε σκέφτηκα ότι πρόκειται για συνωμοσία της σιωπής και ο δικός μου αρχισυντάκτης συμμετέχει.

Για να τον δοκιμάσω υπαινίχθηκα ότι εμπλέκονται πρόσωπα του Fame Story. Πετάχτηκε όρθιος ουρλιάζοντας: «Γιατί δεν το λες τόσην ώρα; Φεύγεις αμέσως για Θεσσαλονίκη!».

Ετρεξα στο λογιστήριο και τους ζήτησα λεφτά για την αποστολή. Ο λογιστής πέθανε επί τόπου. Ο παλαιότερος βοηθός του έπαθε καρδιακή προσβολή αλλά τον προλάβαμε. Ο άλλος βοηθός, που είναι στην εφημερίδα μόνο πέντε χρόνια, δεν είχε ξανακούσει τη λέξη «αποστολή» και ζητούσε απεγνωσμένα εξηγήσεις.

Επέστρεψα στον αρχισυντάκτη κλαίγοντας. Με ρώτησε αν υπάρχει χρόνος να περιμένουμε λίγο καιρό μέχρι που κάποιος υπουργός να αποφασίσει να ανέβει στη συμπρωτεύουσα έτσι ώστε να ταξιδέψω με έξοδα του υπουργείου. Περιμέναμε δύο χρόνια.

Ο επικρατείας για λόγους οικονομίας πήρε μόνο 54 άτομα μαζί του. Βγάζοντας τις θείες και τα ανίψια, τους τεχνοκράτες και τους τρυποκράτες έμεναν τρεις θέσεις για δημοσιογράφους. Τις πήρε όλες οι ΕΡΤ-3, ως κατ’ εξοχήν αρμόδια, και έστειλε τους δημοσιογράφους της Αθήνας στη Θεσσαλονίκη για να βγάλουν κανένα φράγκο από τα εκτός έδρας.

Ο υπουργός Πολιτισμού έκανε ένα ταξίδι αστραπή. Δεν πρόλαβα γιατί ήμουν στην τουαλέτα.

Ο ΥΠΕΧΩΔΕ πήγε για το αεροδρόμιο. Δεν ήθελα να με δουν μαζί του μη χάσω την αξιοπιστία μου.

Ο ΥΠΕΘΑ πήγε με C-130. Για λόγους ασφαλείας απαιτούσαν ταυτότητα. Στρατιωτική ή κομματική.

Αν δεν έφευγα γρήγορα κινδύνευα να χάσω για πάντα το θέμα ή ακόμα χειρότερα να μου το κλέψει ο Μάκης. Ζήτησα απεγνωσμένα από τον αρχισυντάκτη να κάνει κάτι. Με έστειλε στον εκδότη. Αφού περίμενα μιάμιση μέρα άυπνος και πεινασμένος έξω από το γραφείο του καταδέχτηκε να με δεχτεί. Αυτή τη φορά είπα την ιστορία ξεκινώντας από το Fame Story.

Μου μίλησε φιλικά και μου εξήγησε ότι η εφημερίδα βρίσκεται σε δύσκολη αλλά ανοδική πορεία και πρέπει όλοι να συμβάλουμε σε αυτήν. Τα DVD είχαν γίνει 14 και την άλλη βδομάδα θα δίναμε 26. Επρεπε να κόψουμε μερικές σελίδες, να απολύσουμε δύο τρεις, ίσως και δεκατρείς συναδέλφους, να εκπαιδεύσουμε τους νεότερους να πληκτρολογούν και με τα δάχτυλα των ποδιών. Ακόμη να τηλεφωνούμε μόνο από το δικό μας κινητό, να εμπιστευόμαστε την κοιλιά μας για να βγάλουμε την είδηση, να αντιγράφουμε περισσότερο και αν είναι δυνατόν κατευθείαν με κόπι πέιστ και όχι με δημιουργική συμμετοχή.

Μου ομολόγησε πως περίμενε κάτι περισσότερο από όλους μας. Μας είχε δώσει γραφείο στο κέντρο της πόλης, πρόσβαση στα κέντρα εξουσίας και μισθό! Ηταν πολύ. Ο μισθός έπρεπε να καταργηθεί ώστε να έχουμε περισσότερα κίνητρα να εκμεταλλευτούμε τις ευκαιρίες της ζωής.

Τέλος εκμυστηρεύτηκε ότι υπήρχαν όντως προσωρινά ταμειακά προβλήματα γιατί τον πολεμούν όλοι. Κι αν ήθελα να ξέρω η γυναίκα του είναι άρρωστη και τα παιδιά του πεινάνε και η τελευταία Μερσεντές δεν του βγήκε καλή και πρέπει να την αλλάξει. Με αγκάλιασε σαν φίλο και μου ζήτησε να τον βοηθήσω. Εβαλα το χέρι στην τσέπη και του έδωσα τα τελευταία μου ευρώ. Υποσχέθηκα να μην ζητήσω μισθό τον επόμενο μήνα.

Το ρεπορτάζ της ζωής μου με περίμενε στη Θεσσαλονίκη. Θα ρίσκαρα να πάω με δικά μου έξοδα. Επειδή σέβομαι το μέσο στο οποίο εργάζομαι πήρα και άδεια άνευ αποδοχών. Μετά βγήκα στο δρόμο για ωτοστόπ…