h1

Ντανιέλε, συγνώμη

Παρασκευή 16 Μαρτίου 2007

Αν έχεις δει να σε σημαδεύουν όπλα δεν το ξεχνάς ποτέ. Εκείνη την ώρα παίρνεις μια ανάσα κι αναρωτιέσαι «ως εδώ ήταν»; Κάποιοι δημοσιογράφοι αναρωτιούνται συχνά. Κάποιοι πήραν και τη λάθος απάντηση.

Μόνο το 2007, δηλαδή σε δυόμισι μήνες, 13 δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν και 137 φυλακίστηκαν! (στοιχεία της RSF).

Εκτός από τις δικτατορίες και τους μαφιόζους, στο στόχαστρο βάζουν τους ρεπόρτερ και ομάδες που στην πραγματικότητα θα ήθελαν να ακουστούν οι απόψεις τους. Διότι συνδέουν το ρεπορτάζ με τη ρουφιανιά, την κατασκοπία και το πρακτοριλίκι. Για αυτό φταίνε:

  • οι κυβερνήσεις / αστυνομίες / εξουσίες που πολύ τους βολεύει να χρησιμοποιούν ρεπόρτερ ως ρουφιάνους και ρουφιάνους ως ρεπόρτερ
  • οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι που δεν απομονώνουν / καταγγέλλουν / πηδάνε αυτά τα άτομα όταν τα βρίσκουν

Συνάδελφοι, πάρτε το χαμπάρι. Μη γίνεστε μέρος του προβλήματος!

Ο Ντανιέλε Μαστροτζιάκομο κινδυνεύει να πεθάνει. Μπορείς να κάνεις το ελάχιστο για αυτόν υπογράφοντας την καμπάνια της La Repubblica.

h1

Δογματισμός κι αμφιβολία

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2007

Πολύ καλή η εκπομπή του Παύλου Τσίμα χθες το βράδυ στο Mega για το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ Δημοτικού. Ιδιαίτερα δύο σημεία της. Η ατάκα

«ο δογματισμός χωρίζει, η αμφιβολία ενώνει»

και η συνέντευξη με τον πρώην υπουργό Εξωτερικών της FYROM. Ο άνθρωπος είπε

Εσείς (οι Ελληνες) φταίτε για την εθνικιστική στροφή που έχει γίνει στη χώρα μου και για τις σαχλαμάρες με το Μέγα Αλέξανδρο.

Μιλούσε για την εποχή που όλα ήταν έτοιμα για υπογραφή συμφωνίας για σύνθετη ονομασία και η πανστρατιά των ηλιθίων τα τίναξε στον αέρα.

Το μικρό φάουλ του Τσίμα είναι ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της εκπομπής ήταν συρραφή από προηγούμενες δουλειές και δεν τον άκουσα να το αναφέρει. Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος.

Ακόμη εκνευριστικό είναι ότι η εκπομπή μεταδόθηκε μετά τα μεσάνυχτα. Δυστυχώς το κοινό που θα έπρεπε να τη δει και να προβληματιστεί λιγάκι, οι νοικοκυραίοι, είχαν πάει για νάνι, χορτασμένοι από σαπουνόπερες και δελτία τρόμου. 

h1

Ξερή!

Τρίτη 13 Μαρτίου 2007

Διαβάζω Πάσχο Μανδραβέλη και λέω κρίμα που δεν έχει RSS feed. Αλήθεια, γιατί δεν το χρησιμοποιεί, αφού είναι εξοικειωμένος με την τεχνολογία;

Με το τελευταίο του κείμενο προβληματίζομαι. Όχι γιατί ανακαλύπτει τον τροχό, αλλά γιατί μισοσυμφωνώ και μισοδιαφωνώ. Ναι, αντίθετα με τις ανακλαστικές μας ιδεοληψίες, η ενημέρωση είναι εμπόρευμα. Ναι, στην Ελλάδα η στρέβλωση κουτουλάει στο ταβάνι. Ναι, ο υποψιασμένος καταναλωτής θέλει την είδηση όπως το γάλα του, φρέσκια και αγνή, απαλλαγμένη από διαπλεκόμενα συντηρητικά.

Αλλά, κι αυτό το «αλλά» είναι τεράστιο, η αγορά δεν αυτορυθμίζεται. Ακόμη και στη μητρόπολη του καπιταλισμού, στις ΗΠΑ, υπάρχουν κανόνες στο παιχνίδι και όργανα που τους επιβάλουν. Εδώ έχουμε καρτέλ, τραστ, κουμπάρους κ.ο.κ.

Ας πάρουμε τη φανταστική περίπτωση που ένας καθαρός επιχειρηματίας με πραγματικό κεφάλαιο και business plan αποφάσιζε να δημιουργήσει ένα νέο ΜΜΕ, μια εφημερίδα ας πούμε, με μοναδικό σκοπό το κέρδος και όχι τα ανομολόγητα συμφέροντα που σωστά αναφέρει ο Πάσχος. Μιλάμε για εντελώς φανταστική περίπτωση αφού κανείς δεν θα επιχειρούσε κάτι τέτοιο ως επένδυση. Τι θα έβρισκε μπροστά του; Ένα χαοτικό τοπίο όπου βαρόνοι και λαμόγια παίζουν επιτραπέζια παιχνίδια. Θα καθόταν σε μια θέση και θα κινούσε τα πιόνια του σκακιού που βρήκε μπροστά του.

«Εξάρες!» θα του φώναζε ο αντίπαλος.

«Μα παίζουμε σκάκι. Δεν έχει ζάρια», θα διαμαρτυρόταν αυτός. Με τον δήθεν διαιτητή αραχτό σε μια εξέδρα επισήμων να αυνανίζεται και το κοινό μαστουρωμένο από τις οσμές των «αποκαλύψεων», οι ελπίδες του να συμφωνήσει σε κοινά αποδεκτούς κανόνες είναι ανύπαρκτες. Αν στήσει τα πούλια για πλακωτό θα του κάνουν ξερή!

Με τα πολλά θα καταλάβαινε ότι για να επιβιώσει εδώ και τώρα στον κλάδο των ΜΜΕ θα έπρεπε να γίνει ανταγωνιστικός προς τα κάτω. Να υποβαθμίσει το προϊόν προσλαμβάνοντας κακοπληρωμένους συντάκτες, να δεχτεί ότι οι «καλοί» δημοσιογράφοι του θα βουτάνε τα δάχτυλα σε ξένα βάζα με μέλι, να φωνάζει «λύκος!» κάθε φορά που θα βλέπει γάτο και να σφυρίζει αδιάφορα αν τύχει και δει λύκο.

Υπάρχει ελπίδα; Πιστεύω, ναι, όσο κι αν είναι δύσκολο. Αφήνοντας έξω χάριν συντομίας τη στάση του κοινού και την επίδραση του Ιντερνετ, θα έλεγα ότι απαιτείται μια γενναία αυτοκάθαρση μεταξύ των δημοσιογράφων και μια ιστορική παρέμβαση της πολιτείας. Ο «βασικός μέτοχος» ήταν μια ιδέα προς τη σωστή κατεύθυνση. Άλλο που κι εκεί ο Μπόμπολας έκανε φουλ του βαλέ και ο Κουρής μπιρίμπα.

h1

Δρυός πεσούσης…

Δευτέρα 12 Μαρτίου 2007

Από χθες κυκλοφορούν φήμες πως ετοιμάζονται επιθέσεις κάθε είδους εναντίον του Σεραφείμ Φυντανίδη. Λογικό. Υπάρχουν πολλοί που «του τα έχουν φυλαγμένα» και τώρα είναι η ευκαιρία τους.Σε τέτοιες καταστάσεις εμφανίζονται δύο ειδών πολέμιοι: Οι θρασείς αλήτες, που μπορούν να πουν και να διαστρέψουν οτιδήποτε, και οι συνοδοιπόροι τους, που είτε από μνησικακία είτε από ανοησία υπερθεματίζουν.

Μια τρίτη κατηγορία, αυτοί που έχουν ένα πραγματικό πρόβλημα με το «θύμα» δεν με αφορούν.

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Διότι διάβασα αυτό το ποστ, ενός μπλόγκερ που φαίνεται πως είναι συνάδελφος. Όταν λέει ότι

«στήριξε λανθασμένα τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως τη 17Ν»,

σημαίνει ότι είτε δεν έχει καταλάβει τίποτα από το δημοσιογραφικό αξίωμα «όλα στο φως», άρα και οι προκηρύξεις τρομοκρατών, είτε μπήκε ηθελημένα ή άθελά του στον χορό που προανέφερα. Ίδωμεν…

h1

Παναγιωταρέα, πες αλεύρι…

Κυριακή 11 Μαρτίου 2007

…ο ΔεΜασάμεΡε σε γυρεύει!

Δεν είναι χυδαίο το παραπάνω. Ο ρέκτης μπλογκογράφος απευθύνει στην κυρία Παναγιωταρέα μια ανοιχτή επιστολή όπου ζητάει απαντήσεις σε συγκεκριμένα ερωτήματα. Προσυπογράφω ως συνάδελφός της και θα ήθελα επιπλέον να μάθω αν οι τέσσερις δουλειές της (τρεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα) συνάδουν με την ανεργία που μαστίζει τον κλάδο. Αλλά γιατί είμαι αφελής; Και να έφευγε η Π. από τις δουλειές αυτές δεν θα έπαιρναν στη θέση της άνεργο. Ενα γλείφτη θα έπαιρναν, από αυτούς που συνωστίζονται στα κομματικά γραφεία.

h1

Δες το κι έτσι

Κυριακή 11 Μαρτίου 2007

Διάβασα αυτό

http://arxediamedia.blogspot.com/2007/03/this-is-hardcore.html

και θυμήθηκα αυτό

http://galera.gr/magazine/modules/articles/article.php?id=384

Και τα δύο είναι καλά βοηθήματα για να καταλάβουμε γιατί η Παιδεία μας πάει κατά διαόλου και γιατί όσοι καίγονται να μην αλλάξει τίποτα είναι επικίνδυνοι, ακόμη κι αν το παίζουν εξεγερμένοι και πρωτοστατούν σε διαδηλώσεις.

h1

Μπλογκολογίες

Κυριακή 11 Μαρτίου 2007

Εννιά το πρωί. Δηλαδή σχεδόν… αξημέρωτα για το σινάφι.

Ψάχνω το δίκτυο για να καλύψω το κενό ενός σχεδόν χρόνου. Μπλογκ που θυμάμαι έχουν χαθεί. Καινούργια αστέρια λάμπουν. Ο Νίκος Δήμου σε νέο περιτύλιγμα σφυρίζει πάντα την ίδια κλασική μελωδία. Ο Μάνος Αντώναρος σε ασκήσεις YouTube. Τα Arxedia Media μία πάνω, μία κάτω. Ο Γιώργος Παπανδρέου σε άπταιστα εγγλέζικα μαζεύει λιγότερα comments κι από μένα. Το Sync κατέλαβε το βασίλειο του Μόνιτορ. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »